ilk doğmuş olmanın dayanılmazlığı
prangalardı
akdenizli avuçlarımda antik bir sevgili
yorgun kısraklarıyla benliğimi sonsuza.....
soylu ebemkuşağı öykülerden yapılma
afsunlu mendilim ıslak ıslak çarpardı
girdabında sessiz ayaz yelkenlere
-tanrızızzzzzzzz...
uçarı bir peygamberden kalma mandolinam
wagnersi bir melodiyi çınılardı ışıktan bir hızla
adımın ilk hecesini uluyarak çıkrıksız mezarlara
/ben kendimden aynalar menevişlerdim/
-Kül Rengi-
kadınlar ise çırıl çıplak görürdü kendilerini
yosma bir kedinin aydınlık kokan gözlerinde